درباره گروه فناوری اطلاعات گارنت

در طول سال‌ها کار با کسب‌وکارها و سازمان‌های مختلف، بارها دیده‌ام که برای بسیاری از بخش‌های یک سازمان نرم‌افزار وجود دارد، اما هنوز قسمت‌هایی از کار با کاغذ، Excel، پیام‌رسان‌ها، تماس‌های تلفنی یا روش‌های دستی انجام می‌شود. این موضوع لزوماً به معنی ضعیف بودن نرم‌افزارهای موجود نیست. هر نرم‌افزار معمولاً برای حل مسئله مشخصی ساخته شده است. مسئله از جایی شروع می‌شود که این بخش‌ها در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، اما ارتباط مناسبی با هم ندارند.

از نگاه من، دیجیتالی شدن یک سازمان، فراتر از داشتن چند نرم افزار مستقل است.

نزدیک به دو دهه است که در حوزه نرم‌افزارهای سازمانی کار می‌کنم؛ از سیستم‌های مالی و انبار تا CRM و راهکارهای صنفی. در این سال‌ها یک نکته برایم روشن‌تر از همیشه شده است: مکانیزه کردن، دیگر به‌خودی‌خود یک مزیت نیست. امروز کمتر سازمانی را می‌بینید که برای امور مالی، فروش یا منابع انسانی خود نرم‌افزاری نداشته باشد.

مسئله از جایی شروع می‌شود که نرم‌افزار موجود با واقعیت کسب‌وکار همخوان نیست. سازمان به‌جای آنکه ابزارش را متناسب با فرآیندهای خود بسازد، ناچار می‌شود فرآیندهایش را در محدودیت‌های یک نرم‌افزار عمومی جا دهد. نتیجه؟ فرآیندهایی که سال‌ها به بازنگری نیاز داشته‌اند، بدون تغییر باقی می‌مانند — فقط این‌بار روی کاغذ نه، در دل یک سیستم.

تجربه من نشان داده نقش نرم‌افزار تجاری بسیار فراتر از کاهش پیچیدگی‌های عملیاتی است. یک سیستم درست، خطاهای پرهزینه را پیش از وقوع می‌گیرد، تصمیم‌گیری را از حدس به داده منتقل می‌کند و گاهی فرصت‌هایی را جلوی چشم کسب‌وکار می‌گذارد که پیش از آن اصلاً دیده نمی‌شدند. این همان جایی است که نرم‌افزار از یک هزینه‌ی اجباری به یک مزیت رقابتی تبدیل می‌شود.